ENGELLİ


Sevda başımda dumanlı
Alıp başımı gidemiyorum
Yürüyecek ayaklarım var
Ama prangalı
Tutacak, tutunacak ellerim var
Ama kelepçeli
Ruhum ise hapishane kaçkını
Ondandır işte direnemiyorum
Sadece gün be gün yaşlanıyorum
Gidemiyorum, kalkıp gideyim desem
Mecalim yok,
Yollarım vardı şimdi barikatlı
Dağlarım vardı şimdi karlı
Tüm benliğim esaret altında kaldı
Yok, muyum yoksa var mıyım?
Ben mi engelliyim
Yoksa gerçek engelli mi, engelsiz
Sanırım asıl engelli biziz
Kendini engelsiz sanan engellileriz
Ayaklarımız var, yürüyemiyoruz
Ellerimiz var, tutamıyoruz
Ağzımız var, konuşamıyoruz
Kulaklarımız var ama tıkalı
Bir engelliden farklı değil hayatımız
Gören gözlerimiz var hakikate kapalı

“Engelli demek, bedensel özürlü demek olsa da asıl engelli; engeller karşısında direnememektir.”