Çok eskiden sabahları kalktığımda
Yorganı kaldırır ayaklarıma bakardım
Belki bu sabah ayağım uzamıştır
Belki bu sabah yataktan kalktığımda yürüyerek kalkabilirim diye

Her sabah bir ahh çekerdim, yarına yaa kısmet derdim
Sonraları haftada bir bakmaya başladım
Haftalar ay oldu
Aylar yıl oldu

Her sene doğum günümde bakmaya başladım ayaklarıma gece yatmadan önce
Rabbim yarın sabah umutlarım hayallerim gerçek olsun derdim

Yine bir 19 mayıs akşamı hayaller kurardım gelecek sene için
Sonra hayal kurmamaya başladım, canımı yakıyordu hayaller

Bu sene fark ettim ki, ben senelerdir ne hayal kuruyorum nede yorganın altına bakıyordum

Yine bir 19 mayıs sabahı
Yorganı açtım ayağıma baktım
Sonra sevdim ayağımı okşadım çocuk sever gibi, fark ettim ki artık umutlarım yoktu
Belki bir günlerim hiç yoktu hayallerim ölmüştü
Ama yinede kalbimin yarısı yaşam doluydu umut doluydu

Dışarı çıktım ortaköyde sandalyemle yürüdüm enteller pazarına gittim
Bir cafede oturup yemek yedim
Ezan okunuyordu ALLAH’ım şükürler olsun diyi vermiştim

Evet ben yürüyemeyeceğim
Evet ben sakatım

Ama asla yenilmeyeceğim

Anam, babam, kardeşim ve tüm sevenlerim için
Başımı dik tutacağım hayat beni yıkamayacak

Kahvemden bir yudum çektim ve doğum günü(n)m kutlu olsun filiz iyi ki varsın

Evett iyi ki varım
Hayat yaşamaya değer
Sevgilerimle

Yazar.. F.Köseoğlu