Adımız otistik

Ruhumuz değil, kendimizi yaşıyoruz

Gözümüz dünyaya kapalı

Bazen ufuklara bakar

Bazen haykırışlarımızı sunarız

Bazen yalnızlık önemlidir bize

Bazen ağlarız hayata karşı

Bazen boş boş bakarız size

Bazen köşelere saklanırız

Bazen de kendimizi uyarırız

Tıkarız kulaklarımızı yalancı sözlerinize

Bazen duymazdan geliriz sevdiklerimizi

Bazen hadi birazcık yaşa beni deriz

Bazen kaçmak istemeyiz sıcacık kucağınızdan

Bazı anlar vardır ki biz de mutluyuzdur

Bir özleme bir gülüşe hasretizdir

Üç numaralı bakış atarız hayata

Ağır ağır çıkarken merdivenlerden

Takılırız bizi uyaran bir ayrıntıya

Koyuverdik mi şöyle kendimizi umuda

Salına salına usulca ineriz dünyaya

Dönemeçlerden geçer ömrümüz

Bir desteğe bir ilgiye muhtaç

Bir özleme bir gülüşe muhtaç

Yaşam yine de bizimdir

Yaşam yine de sizindir

Yaşam yine de ikimizindir

Adımız otistik adımız otizm olsa da

Ruhumuz uzaklaştırmaları yansıtsa da